MERKEZGAR

  Kitabın duyurusunu ( X 'ten) şöyle yaptım:   Mor Dağlar ilk kitabım. Kitabın editörlüğünü üstlenen Ahmet Güntan'a ve yayıncım Ömer Şişman'a bir teşekkürden fazlasını borçluyum. Santayana'nın deyişiyle,  "Dünyaya geri veriyorum, dünyanın bana verdiğini."   Duygular fora ve epey karmaşık. Belki zamanla bu başlık altından devam ederim neler hissettiğimi anlatmaya ve olur ya, bazı yazı-çizi işlerine muhatap olursa kitap, yine buradan, yukarıdan aşağıya akar zaman... Kaderi de kapağı kadar güzel olsun, okuruna ulaşsın.   *** Çıkma No:1 Burayı güncelleyeceğimi söylemiştim. Başlıyorum... Yazdıklarımı, en azından uzunca bir süre, duyurmayı düşünmüyorum, kendim için tuttuğum notlar. Bugün 1 Nisan. Şakası yok, Mor Dağlar 'ın yayımı üzerinden 3 ay geçti. Tahmin ettiğim üzere pek satmadı. Bunda bir sorun görmüyorum. Düğünümde bile 'arkadaşım' dediğim 2-3 kişi ancak vardı ve onlar da yaşıtım değildi, abi-kardeş ilişkisi kurduğum kişilerdi. Bu yaşı...

  Roni’nin vefatından sonra yazılanlara bakarken, bir okurunun şöyle yazmış olması beni üzdü:  "Roni Margulies göçmüş buralardan. Göçmendi zaten."  Bunu söyleyen kişinin Roni ile tanışıyor olduğunu söylemesi ayrıca üzücü. Herhalde hayat boyu kendisini en çok yaralayan şey tam da buydu. Yazılarında sık sık bu konuya değinir, kitaplarının “çeviri/yabancı yazarlar” bölümüne konmasından ne denli rahatsız olduğunu anlatıp durur, her seferinde kitaplarını alıp ‘doğru yere’ koyuşundan bahsederdi. Buna rağmen en rahat ettiği yerlerin havaalanları olduğunu söylemişti.  TK1980  adlı kitabı bu duygunun en güzel şiirlerini içerir. 1972'den sonra eğitim için gidip uzun yıllar yaşadığı Londra'da, kendi deyişiyle, "Avrupa kıtasını güneydoğu köşesinden kuzeybatı köşesine çaprazlama kesen hava sahalarının müdavimi" olmuştu.   Ne zaman ayak bassam Yeşilköy hava meydanına, Eylülse, açılmak üzereyse okullar yurtdışında, on yedi yaşında bir delikanlı arar gözlerim: Elinde ...

Guido Cavalcanti (d. 1255, Floransa - ö. 29 Ağustos 1300, Floransa) XIII Gözlerimden kalbime girip Uyuyan zihnimi uyandıran siz, İç çekişlerle Aşk'ın mahvettiği Acılı hayatıma bakın. Öyle şiddetli çarpıyor ki Aşk, Narin tinler kaçıp gidiyor: Sadece çehrem kendini koruyor Ve acılardan söz eden çaresiz sesim. Aşkın beni yıkan gücü Soylu gözlerinizden çıkıverip hızla Bir ok sapladı bağrıma. İlk atışta öyle doğrudan geldi ki darbe, Ruhum, titreyerek, kalakaldı Kalbimin sol yanının öldüğünü görünce. XIV Eğer Merhamet tümüyle unuttuysa beni, Kalbim Sadakatten vazgeçmez yine de, Aksine, karşılıksız hizmet etmeye çalışır Onun acımasız yüreğine.    Ve benim gibi hissedenler, inanır buna; Ama kim görür (elbette hiç kimse), Aşk'ın yüceliğinden bir tin verdiğini bana, Ölen, bedene bürününce?    Çünkü iç çekişlerini başlatana kadar Bedenimi sardığında zevk, Âdeta kalbime Tatlı bir sevgi yağar Ve şöyle derim: "Hanımefendi, tü...

SONBAHARDA BİR ŞAFAK VAKTİ Julio Romero de Torres'e Uzanıyor yol kayalıkların arasından Gösterişsiz çayırda kara boğalar otluyor. Çiy damlalarıyla ıslanırken toprak nehrin dönemecine doğru ağaçlı yol yaldızlanıyor. Sırtında tüfeğiyle sivri kayaların arasından yürürken avcı, mor dağlara vuruyor güneşin ilk ışıkları. Antonio Machado (Çev:   Eray Canberk ) * GECE BİTTİ Gece bitti Ay eriyor doğan günde Battı batacak sulara Bu ovada eylül ne kadar diri Çayırlar yemyeşil Bahar toprakları sanki güneyde Bıraktım eşi dostu Eski bahçelere gittim gizli gizli Seni anmak için tek başıma Sen Ay'dan ötelerde bir yerdesin Burda gün doğarken Nal sesleri gelirken kaldırımlardan Salvatore Quasimodo (Çev:   Federico Barberio )